ดาวเหนือ

ขอออกตัวไว้ก่อน ว่าไม่ได้มีเจตนาร้ายอย่างใด แค่แบ่งปันประสปการณ์นะครับ....

อ่านขำๆไปละกัน

ในหมู่แขกที่เคยรับมา สุดยอดแขกที่ไม่อยากมีที่ไหนอยากให้เข้าพัก คือ แขกแข๊กแขก!!!

(Real แขก)

 ไม่ว่าจะแขกอินเดีย แขกอาหรับ....สุดยอดของความรุงรังเลยล่ะครับ

(ไม่เชื่อ ไปถามพวกทำงานโรงแรมได้)

ที่ดีก็มีครับ แต่มีน้อย...

แขกอินเดียรุงรังยังไงเหรอครับ?....ได้คืบจะเอาศอก ขออยู่นั่นแหล่ะ...

ไม่รู้จะขออะไรกันนักกันหนา ที่ทำงานเก่าผมเคยเจอกับตัวอยู่รอบหนึ่ง.... 

ตอนนั้นผมอยู่กะดึก....

รอบแรก ขอหมอนเพิ่ม...ได้จัดไป (พี่แขกคงคิด เออวุ้ย ไอ่นี่ของ่ายดีวุ้ย)

ผ่านไปซัก 10 นาที ขอเปลี่ยนผ้าเช็ดตัว บอกผ้าเช็ดตัวเปียก (ก็เอ็งใช้มันก็เปียกสิวะ!!!

ได้ๆ เปลี่ยนให้ก็ได้....มาสืบทราบทีหลัง วันนั้น....พี่แกเปลี่ยนผ้าเช็ดตัวไป 5 ผืน)

ซักกำ...เอ๊ย!!..... อีกเดี๋ยว มาขอน้ำ 2 ขวด บอก น้ำในห้องหมดแล้ว....

เออๆ ก็ให้ไป ไม่คิดมาก... 

ซักพัก มาขอเปลี่ยนห้อง บอกขี้เกียจขึ้นบันได....เอ๊ะ!! ชักล้ำเส้น ห้องก็ใช้ไปแล้ว

ยังไม่ได้นอนซักคืน... จะขอเปลี่ยนห้อง....ไม่มีวันซะล่ะ.....ผมก็เลยบอกไม่ได้

ต้องคุยกับเจ้านาย....เจ้านายจะมาตอนเช้า ขอให้กลับมาถามตอนเช้า

(โยนความปวดหัวให้เจ้านาย เอิ๊กๆ)

ผ่านไปประเดี๋ยว มาขอหมอนเพิ่มอีกแระ .....ผมรู้แกว...เลยบอกห้องสโตร์ปิดไปแล้ว

ไม่สามารถให้ได้....แขกเริ่มรู้ ว่าไอ่นี่ชักแข็งข้อ ขออะไรเริ่มไม่ได้ พี่แขกก็ไม่มาขออีก....

มันเป็นอย่างนี้จริงๆนะครับ....ถ้าพี่แขกเขารู้ว่า รีเซฟชั่นคนไหนขอได้่ ก็จะขออยู่นั่นแหล่ะ

คนไหนขอไม่ได้ พี่แกก็จะไม่ขอ รอให้ไปเจอกับคนที่ขอได้...การขอก็จะเริ่มทันที....

ส่วนพี่แขกอาหรับ จะออกอีกแนวครับ....พวกอาหรับนี่ขายน้ำมัน บ้านเขารวยครับ

ที่บ้านนี่ เปรียบเสมือนวัง มีสนมมีคนใช้นับสิบ....

แต่จะมาเมืองไทย เขาออกวีซ่าให้แค่สามีกับภรรยาครับ....

วีซ่าไม่แถมสนมกับคนใช้หรอกนะครับ

มาก็มากันฉันสามีภรรยา...แต่....

เนื่องจากที่บ้านมีคนใช้ทำให้ทุกอย่าง..... มาเมืองไทย เลยทำอะไรไม่เป็นเลย!!!!

ไปเองไม่เป็น หาที่เที่ยวเองไม่เป็น....เคยเจออาการหนักๆ มีการขอพนักงานเดินไปส่งก็มี....

แถมเอาแต่ใจสุดๆ

บอก เดินไปส่งสปาหน่อย..... พอเดินไปส่งถึงสปา พี่แกเปลี่ยนใจ....

หิวข้าวขอไปกินข้าวก่อน....

ก็เดินไปส่งกินข้าว ไม่ทันถึงร้าน ได้ครึ่งทาง เปลี่ยนใจอีก.....ไปสปาก่อนดีกว่า....

เอ้อ!! เอากับเขาสิ .....พนักงานคนนั้นก็เลยเดินกลับโรงแรมเลย ไม่สนแล้ว....

เหนื่อยก็เหนื่อย ธุระก็ไม่ใช่ เรื่องมากอีก...... จั้งต๋ายคิงเต๊อะ!!! (แปลว่า จะไปตายไหน

ก็เรื่องของท่าน ประมาณนั้น...)

แขกอาหรับท่านนั้น ก็ไม่รู้ทำไง เห็นพนักงานโกรธ ไม่พาไปแล้ว

ก็เลยเดินตามหลังพนักงานคนนั้นกลับมาโรงแรม???!!!

โอย ปวดหัวอย่างแรง!!!! ทำอะไรเองไม่ได้รึไงเนี่ย? ฮ่วย!!!

 พอถึงโรงแรม พี่แขกอาหรับเลยเจอเมียงอน...."ไม่พาไปด้วย ถามไปไหนก็ไม่บอก"...

ว่าแล้ว เมียแกก็งอนตุ๊ปป่องเข้าห้องไป

สมน้ำหน้าอย่างแรง....หน้าคุณแขกสามีนี่เหลือนิ้วเดียว....555

แต่แขกอาหรับนี่มีน่ารักอยู่อย่าง คือ เห็นฝนแล้วกระโดดออกไปเล่นฝนทันทีเลยครับ

เพราะบ้านเขาเป็นทะเลทราย แทบไม่เคยเจอฝนเลย .....

(ถ้านึกไม่ออก นึกถึงอารมณ์เดียวกับคนไทยที่ เจอหิมะ พอเจอก็กระโดดเข้าใส่หิมะ

ลงไปนอนกองกลิ้งไปกลิ้งมา หัวเราะอย่างมีความสุขดุดผีบ้า!!!....

ฝรั่งเห็นแล้วรู้สึกอนาถ มันมีความสุขอะไรของมันฟะ?) 

เพราะฉะนั้น สามารถพบแขกอาหรับ ช่วงหน้าฝนของไทยครับ...

ย้อนวกกลับไปถึงแขกอินเดีย....อีกเรื่องที่มักจะมีปัญหา คือ กลิ่นตัวครับ.....

พวกแขกเขากลิ่นตัว แรงมาก....ไม่รู้ทำไม ห้องไหนมีพี่แขกเข้า กลิ่นงี้....โหย

ติดห้องไปเลยทีเดียว....พอพี่แขกเขาเช็คเอาท์ออกไปแล้ว

ต้องฉีดน้ำยาดับกลิ่น เปิดห้องทิ้งไว้ 1 วันเลย..ไม่งั้นกลิ่นไม่หายครับ

(บางคนก็ ไม่เหม็นครับ แต่...ส่วนน้อยตามเคย)

อีกหนึ่งอย่างที่หนักสุดๆของพี่แขก คือ ขโมยของโรงแรมครับ....

คือ พี่แขกเขาคิดว่า จ่ายค่าห้องแล้ว ทุกอย่างในห้องต้องเป็นของเขา...

เคยมีตำนานเล่าว่า มีพี่แขกท่านนึง....

เข้าพัก แล้วแอบออกไปซื้อกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ๆใบใหม่มาด้วย....

คงพอจะนึกภาพออกนะครับ ว่าอะไรจะเกิดขึ้น....

พอพี่แขกแกเช็คเอาท์เสร็จสรรพ ขึ้นรถโบกมือบ๊ายบาย....ผู้จัดการไปตรวจห้อง แทบลมใส่

(แทบเป็นลม)....

ของหายเกือบหมด!!!....

ไม่ว่าจะเป็นกรอบรูป แจกัน ทีวี(LCD มันบางนะจ๊ะ) รีโมต โป๊ะไฟ แก้วน้ำ โทรศัพท์

ปลอกหมอน ผ้าม่าน ผ้าห่ม แม้แต่ผ้าปูเตียงก็ยังจะเอา!!!.....

อะไรจับใส่กระเป๋าได้...พี่แกยัดลงไปหมด!!!

เหลือฟูก ตู้เย็น กับโต๊ะเก้าอี้ ไว้ดูต่างหน้า....

โอลั้นลา อีนี่ฉา...โรงแรมยูนี่ ของแถมเยอะดีจังฮู้....

โรงแรมส่วนใหญ่ เลยมีมาตรการป้องกัน.....ไม่รับพี่แขก....เช่น

จ่ายส่วยพวก taxi สนามบิน.... ถ้ามีพี่แขกมานะ ไม่ต้องมาที่โรงแรมฉันเลย

ฉันไม่รับ....เป็นต้น

เอวังด้วยประการชะนี้แล....