ดาวเหนือ

อา... หายเศร้าเรียบร้อย...ฝังมันเอาไว้ในใจลึกๆเรียบร้อยแล้ว....

มันคงหายไปอีกซักพัก เดี๋ยวถ้าออกมาใหม่ค่อยมาเน่าอีกที...

เห็นบล็อคของคุณ Joh Junior  เขาเขียนเรื่องปวดคิตอนสอบ...

อ่านแล้วนึกถึงตัวเองเหมือนกัน ในชีวิตนี้ ที่ปวดคิหนักๆจนคิขึ้นสมอง

มีอยู่สองครั้ง...

ครั้งแรก ตอนนั้นผมอยู่ชั้น ม.3.....

สมัยนั้น วิชาแนะแนวมักจะเชิญคุณครูจากสถานศึกษาอื่นๆ มาพรีเซนต์-

ว่าโรงเรียนของเขาดียังงู้นดียั้งงี้ ...

เพื่อเป็นแนวทางเผื่อนักเรียนจะไปต่อ ม.ปลาย ที่โรงเรียนเขา...

ก็เป็นอย่างนี้ทุกคาบๆ จนคาบนึง....ผมปวดคิ....

ปวดตั้งแต่ต้นชั่วโมงที่เขาเริ่มพรีเซนต์โรงเรียนเลย...

ตอนนั้นคิดอย่างเดียว ถ้าลุกไปเข้าห้องน้ำนี่ ถือว่าไม่ให้เกียรติคุณครูเขา..

ก็เลยทนปวดคิไป ทนฟังไป...

อั้นไปอั้นมา....นั่นไง มาแล้ว ข้าศึกเริ่มประชิดเมืองแล้ว...

...นั่นๆ เริ่มมีการกระแทกปากประตูเป็นระลอกๆ...ซีดดด..

นั่งไป...ขนลุกไป... เหงื่อนี่แตกซิบๆ...

ไอ่เพื่อนนั่งข้างๆเริ่มเห็นอาการ..

เพื่อน : "เฮ้ย เอ็งเป็นไรวะ?"

ผม    : " ตูปวดคิ..."

เพื่อน : " ออ เรอะ..... "

แล้วมันก็หันไปบอกกับเพื่อนอีกคนข้างๆ....หัวเราะคิกคักบนความทุกข์ของผมกันใหญ่

ตอนนั้นไม่รู้เรื่องเลยว่าครูที่มาพรีเซนต์นี่ เขาพูดเรื่องอะไรบ้าง....

ใช้สมาธิไปกับการสะกัดกั้นพลังปราณอย่างเดียว กลัวพลังปราณทะลัก...

เดี๋ยวได้ฉายาไอ่คิแตก....คงไม่สนุกแน่...

เวลาแค่ 50 นาที แต่ผมทุกข์ทรมานเหมือนติดคุกนาซีเป็นปีๆ....

ตามองนาฬิกา...อีก 15 นาทีเลิก....

....อีก 10 นาทีแล้ว อูย..ซีด...

อีก 5 นาที....ห้องน้ำจ๋า รอแป๊ปนะจ๊ะ....

กริ๊ง!!! ออดดัง.... เย้!!! หมดคาบ...จะได้ไปคิแล้ว...

ครูคนนั้นยังพูดไม่จบเรื่อง...ครูเขาเลยบอก

"ครูขออีก 15 นาทีนะคะ"   

....

...

...

นี่ครูตั้งใจจะฆ่าผมใช่ไหมครับ....

ตอนนั้นคิด เอาวะ ทนมาถึงขนาดนี้แล้ว...น่าจะไหวอยู่น่า....

 ...

 ...

 ...

ผ่านไปได้ 5 นาที....

โอย....ตูไม่ไหวแล้ว....อยู่ต่ออีกซักนาทีนี่...สูญเสียเมืองหลวงแน่ๆ...

ได้ฉายา..ไอ่คิแตก ติดหน้าผากแน่ๆ....

ยกมือขึ้นทันที....

ผม : "ครูครับ!!...."

สายตาทุกคู่ในห้อง จับจ้องมาที่ผม...

ผม : "ขออนุญาตไป ขี้ ครับ!!"

ครู : "เชิญค่ะ"

เสร็จโก๋!!!!....ร่างกายไปไวกว่าความคิด...วิ่งโกยซีหมี่ไปยังห้องน้ำทันที

ระหว่างทาง เจอครูประจำวิชาแนะแนวอีก...

ครูแนะแนว : "เธอจะไปไหน..."

ผม          : "ไปขี้ครับ!!!!"

ผมไม่รอให้ครูอนุญาตใดๆแล้ว ตอนนี้เมืองหลวงสำคัญกว่า...

พุ่งไปยังห้องน้ำ ห้องไหนอยู่ใกล้สุด เอาห้องนั้นแหล่ะ....

ปิด ประตู ลงกลอน ถอดกางเกง...ทุกขั้นตอนเกิดขึ้นแทบจะพร้อมๆกัน...

คิมันก็แทบจะออกมาทันทีที่ถอดกางเกงเสร็จ...

"โท้ม!!!!!"

เสียงคิของผม ดังสนั่นก้องไปทั่วบริเวณ

....ใครอยู่แถวนั้น คงคิดว่ามีผู้ก่อการร้าย วา่งระเบิดอยู่แถวๆโรงเรียน....

หันไปดูผลงาน..

...โหย....คินี่กองเต็มส้วมเลย...

นั่งจัดการภารกิจต่อ....

อา...โล่ง...เทียบกับสถานการณ์นรกเมื่อกี้นี้....

นี่มันสวรรค์ชัดๆ....มิน่า คนถึงเรียกว่าห้องสุขา

ภารกิจเรียบร้อย....

อย่านึกว่าเรื่องจะจบแค่นี้นะครับ...

กลับไปห้อง คุณครูเขากลับไปหมดแล้ว...เพื่อนๆจับกลุ่มคุยกันอยู่...

โอเค ไม่ได้ฉายา ไอ่คิแตก

...มันเรียกผม ไอ่คิ แทน...

วะ...อย่างน้อยก็ไม่แตกล่ะวะ

... พวกเอ็งไม่รู้รึไง ว่าตูโครตปราณีพวกเอ็งเลย ...

ไม่คิแตกในห้อง ให้พวกเอ็งสูดดมอาวุธชีวภาพของตูก็ดีแค่ไหนแล้ว...

ไม่สำนึกบุญคุญกันเล้ย...มาตั้งฉายาให้ตูเช่อีก...จำไว้เลยนะพวกเอ็ง..

จบไปเรื่องนึง...ใครจะหัวเราะเยาะ เชิญตามสบาย...

...หายเหนื่อยค่อยอ่านอีกเรื่องต่อ...

เรื่องที่สองนี่ ตอนนั้นอยู่ ปี3...

สมัยนั้นยังเป็นนักดนตรีอยู่...ก็มีรุ่นน้องขอแรงไปช่วยงาน

(ไปช่วยเล่นดนตรีให้หน่อยนั่นแหล่ะ)

ก็เก็บตัว ซ้อมกับพวกรุ่นน้อง....

วันซ้อมไม่มีปัญหานะ ....แต่พอวันจริงมาถึง.....

....ปวดคิ.....

เดินอยู่ในงานเป็นชั่วโมง ไม่ปวดซักนิด...

....พอจะขึ้นเวทีปุ๊บ ข้าศึกมาจ่อประตูเมืองทันที..

 But...the show must go on....

กลับตัวไม่ได้แล้ว...จะทิ้งพันธกิจไปทำภารกิจส่วนตัวมันก็ดูไม่ดี

เอาวะ ตายเป็นตาย ...

...เดินกำเบสขึ้นเวที ขนนี่ลุกซู่...

....มาเลย จัดมาเลยน้อง วันนี้พี่จะดิ้นให้กระจาย....

วันนั้นดิ้นกระจายเลยครับ ขอบอก...ดิ้นปวดคิอะ พอจะนึกภาพออกไหมครับ?..

 เหมือน พื้นกลายเป็นกระทะร้อนๆ เอาเท้าแตะนานๆไม่ได้น่ะครับ

อยู่นิ่งได้แป๊บๆ เดี๋ยวก็ดิ้นพล่านไปทั่ว...เป็นอย่างนี้ตลอดงาน

น้องๆในวงมองน้องกัน พี่นี่มันเป็นอะไรของมันวะ...สงสัยองค์ลง..

เพลงร็อคก็ดิ้น เพลงช้าก็ดิ้น.... ไม่วาย เพลงเบอเกอรี่ก็ดิ้น....ดิ้นมันหมดทุกเพลง...

น้องบางคนในวงเขาคงคิดว่า พี่นี่ ฟิลจัด ดีว่ะ...

ครั้นพี่ดิ้นน้องไม่ดิ้นก็กระไร มันก็เลยดิ้นไปตามๆกัน...

...คนดูสนุกสิ เห็นนักดนตรีดิ้นมันส์.... ดิ้นกันใหญ่เลย

....20 เพลงรวด พอจบเพลงสุดท้ายนี่แทบจะเขวี้ยงเบสทิ้ง!!!....

 ....พุ่งตรงไปห้องสุขาวดีทันที ...

ที่เหลือ คงไม่ต้องเล่า เพราะก็เหมือนๆกับตอนอยู่ ม.3 ยังไงหยั่งงั้น...

เพียงแต่รอบนี้ไม่มีใครตั้งฉายาให้...ดีแล้วล่ะ

อะ...วันนี้จบแค่นี้ ใครมีประสบการณ์ปวดคิแต่ไปห้องสุขาไม่ได้ทำนองนี้

มาเล่าให้ฟังกันหน่อยเถอะ....ติด Tag เรื่องคิของฉัน นะครับ

(อยากอ่าน....จะได้ฮากันถ้วนหน้า....เอ่อ เรื่องคิเป็นเรื่องธรรมชาตินะครับ ใครไม่มีเรื่องเล่า-

เกี่ยวกับคิสิแปลก...จริงไหม?)