ดาวเหนือ

 

 

 

 

 คราวก่อนเราเรื่องคิของฉันไปแล้ว คราวนี้เป็นเรื่องคิของเขา... (แต่เรามีเอี่ยว...

 ใครจะกินข้าว มาอ่านทีหลังนะครับ)

 

 ...กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว...

 

 

 มีนักศึกษาหนุ่มวัยกำดัดกลัดมัน 5 นาย อาศัยอยู่ในหอพักนักศึกษาแห่งหนึ่ง...

  ....บางวัน...ยามค่ำคืน นักศึกษาทั้ง 5 ก็ร่ำสุราวงเดียวกัน.....

 .....หนึ่งในนั้นคือผม...คนที่สองคือพระเอกของเรื่องนี้ ให้ชื่อย่อ ไอ่ตอ ...

 

  ....ส่วนที่เหลือสามคน ไม่ต้องไปยุ่งกับเขา....

 

  ยิ่งดึกยิ่งสนุก คุยกันเฮฮาปาจิงโกะ...จนกระทั่ง...

  ไอ่ตอ ผู้เมาได้ที่ เอ่ยปาก...

 

 ไอ่ตอ : " เฮ้ย ปวดคิว่ะ ขอตัวไปคิก่อนนะ..."

 เพื่อนฝูง : "เออ...ตามสบาย"

 

 ห้องน้ำในห้องไม่มีอยู่แล้วครับ ต้องไปใช้ห้องน้ำรวมของหอ...

 ......

 ......

 ......

  ผ่านไปซัก 30 นาที....

 

...เพื่อนฝูงเริ่มสังเกตถึงสิ่งปกติ...

   "ทำไมมันไปคินานจังวะ?"

    "สงสัยหลับในส้วมแหงเลย..."

 

....ว่าแล้ว ผมกับเพื่อนอีกคนก็ออกเดินทาง ไปยังห้องน้ำจุดเกิดเหตุ...

 

ในห้องน้ำรวม...  มีแยกออกเป็นห้องฝักบัว 6 ห้อง และห้องส้วมร่าเริง 6 ห้อง...

 

เห็นประตูห้องส้วมปิดอยู่แค่ห้องเดียว...ไอ่ตอคิอยู่ห้องนี้แน่ๆ

 

ว่าแล้วก็เคาะประตู

"ไอ่ตอ...ไอ่ตอ....เอ็งอยู่ข้างในใช่ไหมวะ..."

 

....เงียบ...

 

"เฮ้ย ไอ่ตอ...เอ็งหลับเหรอ ลุกขึ้นมาเปิดประตูก่อน...."

 

...เงียบ..

 

หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้....

 

ผม : "เฮ้ย มันเป็นไรป่าววะ?"

เพื่อน : "ไม่รู้ดิ เอ็งปีนขึ้นไปดูดิ"

 

ว่าแล้ว ผมก็เลยปีนจากห้องน้ำที่อยู่ติดกัน ขึ้นไปดูจากข้างบน ...

 

....ภาพที่เห็น ยังติดตาตรึงใจ อยู่จนถึงทุกวันนี้....

 

ไอ่ตอ.... กางเกงยีนส์กองอยู่ที่ขา....นอนฟุบหน้าชนเข่าตัวเอง...

 

 ไอ่ที่ว่ามาน่ะไม่เท่าไหร่...

 

 ....แต่ ผลงานที่ไอ่ตอทำต่างหาก ที่สุดๆเลย...

 

.....ปาดโซะ!!! พุทโธธรรมโมสังโฆ...

 

คิไม่ตกในส้วมซักก้อน!!....

มันกองอยู่รอบๆส้วม เต็มพื้นไปหมด!!...

 

..... เหมือนชมงานศิลปะอันซกมก...ตรงส้วมสะอาด

ส่วนรอบๆนี่ หยั่งกับกองโคลนเป็นหย่อมๆ...

 

 " ไอ่ตอ...ไอ่ตอ...ตื่นๆ...เอ็งลุกขึ้นมาเปิดประตูก่อน"

 

 ....เงียบ ไม่ไหวติง....

" ไ่อตอเว้ย!!!!....ไอ่ตอ...ลุกเด้!!!..."

 

...เงียบ...ไร้ซึงการตอบรับใดๆ

 

ตายล่ะวะ....ไอ่ตอมันหลับไม่รับรู้เรื่องอะไรเลย.....

 

....ไม่รู้ทำไง ปรึกษาเพื่อนอีกคน ลงมติเ้ดียวกัน...ปล่อยมันหลับในส้วมเลยละกัน

(สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม)

 

กลับไปที่ห้อง..

" อ้าว ไอ่ตออะ มีไหน?"

"หลับคาส้วมไปแล้ว..."

"อ้าว แล้วทำไมไม่ปลุกอะ?"

"ปลุกไม่ตื่น... เลยปล่อยมันนอนไปเลย"

"เฮ้ย! นั่นเพื่อนนะเว้ย! ปล่อยมันนอนในส้วมได้ไง... ปะ ปะ...ไปด้วยกันอีกที"

 

ว่าแล้ว เพื่อนไอ่ตอทั้งวง ก็ตรงไปยังจุดเกิดเหตุอีกที...หวังจะปลุกมันให้ได้...

 

ไอ่เพื่อนหัวโจกทีมกู้ชีพ ปีนขึ้นไปดูสถานการณ์....ผมตามขึ้นไปเกาะอยู่ข้างๆ...

 

"วาย...เละเลย.....ไอ้ตอ เอ็งตื่นสิเว้ยเฮ้ย!!!...."

 ...เงียบ...ไม่กระดิก...

 

"ไอ่ตอ!!!....ไอ่ตอ!!!!...ไอ่ตอ!!!!!!!..."

 

.....ตอนนั้นคิมันยังดูมีชีวิต น่าจะขยับได้มากกว่ามันอีก...

 

 ผม : "เฮ้ย!! เสียงดัง เดี๋ยวไปกวนคนอื่น..."

 หัวโจก : "....ไม่ตื่นว่ะ...เอางี้....ราดน้ำลงไปเลยละกัน"

  

 ว่าแล้วก็เอาขันตักน้ำ ราดลงไปที่หัวไอ่ตอ....กะว่ามันจะตื่นแน่ๆ

 

"ซุ่มมม!!!!"

 

...ได้ผล!!!!...ไอ่ตอตื่นขึ้นมาแล้ว

 

ไอ่ตอ.....หันมามองพวกผม ทำตาขวางๆ แล้วพูดว่า

     "คิงเอาอี๊เลยกา...."(แปลว่า เอ็งทำกันอย่างนี้เลยเรอะ)

 

หัวโจก : "เฮ้ย...ไอ่ตอ เอ็งไปเปิดประตูก่อน"

 

ไอ่ตอไม่สนใจ หันกลับไปฟุบหลับคาส้วมต่อ....

หัวโจก : "อ้าว..เฮ้ย อย่าเพิ่งหลับ.... เฮ้ย!!!"

ผม : "เอาน้ำสาดลงไปอีกทีปะ"

หัวโจก : "เออๆ"

 

ว่าแล้วก็สาดไปอีกขัน... "ซุ่มมม!!!!"...แต่คราวนี้ไม่ได้ผลแล้ว...

 

สาดไปไม่รู้กี่ขันต่อกี่ขัน....จนมันเปียกไปหมดทั้งตัว ...มันก็ไม่ตื่น....

 

ที่สภาประชุมเครียดทันที...เห็นมีอยู่ทางเดียว...ต้องส่งหน่วยกล้าตาย ลงไปเปิดล็อค...

 

แต่ถ้าลงไปนี่...กับระเบิดเพียบ ยิ่งกว่าชายแดนไทยกัมพูชา..

ใครปีนลงไปนี่ โดนระเิบิดแน่ๆ....

 

งานนี้ไม่มีใครอาสาสมัคร....เกี่ยงกันไปกันมา...ต้องตัดสินกันที่วิธีโบราณ-

ที่สืบทอดมาตั้งแต่สมัยมนุษย์โครมันยอง...โอวานอยออก....

 

กติกา : ใครแตกต่างจากคนอื่น โดนบรรจุเข้าสังกัดหน่วยกล้าตายทันที...

 

 "โอวานอยออก..."...ไม่ได้

 "โอวานอยออก..." ....ยังไม่ได้...

 

  "โอ-วา-นอย-ออก.." ...ได้แล้ว

 

   ...ตูเช่เนี่ยแหล่ะ..โดนเต็มๆ...

 อารมณ์เหมือนจับได้ใบแดง แล้วต้องถูกส่งลงใต้ ยังไงหยั่งงั้น...

 

 ปีนก็ปีน...สู้เพื่อเพื่อน...

ครั้นจะใส่รองเท้าปีนก็ไม่ได้ ผนังมันลื่น ต้องเท้าเปล่า....

 

เท้าเปล่า เหยียบกับระเบิดเนี่ยนะ...ไม่รอดแน่ตู

 

 ปีนข้ามไป....

 

ค่อยๆ หย่อนตัว...หย่อนตัว..

 

สุดเอื้อมแล้ว....ต้องปล่อยมือลงไปเผชิญความจริงได้แล้ว...

 

"1-2-3 Go!!!!"

 

"แจะ!!!!"

เท้าแตะพื้น สัมผัสกับระเบิดอุ่นๆทันที....

 

 และเนื่องจากระเบิดอยู่ในรูปของคอลลอย...(อธิบายง่ายๆ เหมือนโคลนอะ)

ระเบิดก็ทำงานอัตโนมติ....

ลื่น ปรึ้ด!!!...

 

"...อัก..."

 

.....ปากผมจูบกับผนังห้องส้วมในบัดดล!!!....

...ปากแตก!!!...เลือดกกปากทันที!!!..

 

หันไปเปิดกลอนประตู.....ทีมกู้ชีวิตรอช่วยเหลืออยู่...

พอประตูเปิดออก... ทีมช่วยเหลือก็เจอฮีโร่ผู้รอดชีวิตเลือดกกปาก...

 

 "....เสร็จหน้าที่ตูแล้ว ที่เหลือฝากด้วย...(เลือดซึมที่ริมฝีปาก)"

 "....( -_-")"

 

ผมก็ไปล้างเท้า ฟอกสบู่....อีกคนจัดการล้างก้น เปลี่ยนเสื้อผ้าให้ไอ่ตอ...

พวกที่เหลือก็ล้างห้องน้ำไป.... 

 

เสร็จภารกิจ.... แยกย้าย เข้าห้อง นอน...ไม่มีอารมณ์ก้งเหล้าแล้ว...

 

ตื่นมาอีกวัน ไอ่ตอเข้ามาทัก...

 

"เฮ้ย... เมื่อคืนขอบใจมากว่ะ"

"นี่ๆ เอ็งดูนี่... ตูปากแตกเพราะลื่นคิเอ็งนี่"

"555...ขอโทษว่ะ"

 

 แล้วมันก็เดินจากไป...

ช่างเป็นประสบการณ์ที่ติดตาตรึงใจยิ่งนัก...