ถ้ามันเกิดขึ้น(1/11/2008)

posted on 01 Nov 2008 23:42 by johnyco

 

 
 

 

วันนี้ได้หยุดในรอบสองอาทิตย์ ก็เลยออกไปแรดมาทั้งวัน..

กลับมาซะดึกเลย...กว่าจะได้อัฟบล็อค

 

เมื่อวานเงินเดือนออก...วันนี้ก็เลยไปทำบุญมา..

ทำบุญผ่าน ATM...

 

มีเพื่อนผมคนนึง เส้นเลือดในสมองแตก...อาการหนักมาก

ทางบ้านเธอ พ่อเพิ่งเสียไปปีกว่าๆ เหลือแม่ กับน้องสาวอีกคน .... เธอเป็นพี่คนโต

เธอเป็นความหวังของบ้าน....ได้ข่าวว่า ปีหน้าเธอจะกู้เงินซื้อบ้านให้แม่กับน้องอยู่..

แล้วเธอจะผ่อนไปเรื่อยๆเอง...

เธอเคยบอก เธอจะเลี้ยงดูแม่และน้องสาวเอง...

 

ตอนนี้ เธอคงยังทำไม่ได้... 

 

ผมภาวนาให้เธอหายดี กลับมาดูแลครอบครับได้ตามปกติ..

หรือ แม้ลิขิตสวรรค์ต้องการให้เธอไปจากที่นี่ ก็ขอให้ไปอยากสงบ...

 

ความจริงมักจะโหดร้ายเสมอ...

 

สิ่งที่ผมทำได้ ก็คงมีเพียงเงินก้อนเล็กๆ ที่โอนส่งไปให้...ร่วมกับเงินของเพื่อนคนอื่นๆ

นอกจากค่ารักษาพยาบาลแล้ว หวังว่า เงินจะเหลือพอ สานฝันของเธอ..

ให้สามารถซื้อบ้านให้แม่กับน้องของเธอได้...

 

ในชีวิตของผมเอง ผมเจอเหตุการณ์ที่เกิดกับคนใกล้ตัว

ในเรื่องเส้นเลือดในสมองแตก 3 ครั้ง... 

 

คนนึงเป็นเพื่อนสนิท คนนึงเป็นเพื่อนชมรม และคนนี้ เป็นเพื่อนที่โรงเรียน..

 

ไอ้เรื่องแบบนี้ มันเกิดขึ้น สร้างความทรมานให้ทุกๆฝ่าย...

มันไม่เหมือนกับ เกิดอุบัติเหตุแล้วตายไปเลย...คือ

มันเหมือนจะมีความหวัง แต่ก็มีโอกาสจะกลับมาไม่ปกติ ...หรืออาจจะตายเมื่อไหร่ก็ได้..

 

แต่ในระหว่างที่รอนั้น ต้องใช้เงินในการรักษามากโข...

และไม่สามารถรับรองได้ว่า ทุกอย่างจะออกมาเรียบร้อย...

 

ผมเคยคุยกับแม่เรื่องนี้...

ถ้ามันเกิดขึ้นกับคนในครอบครัวของเรา กลายเป็นเจ้าชายหรือเจ้าหญิงนิทรา...

เราจะทำยังไง... รวมไปถึงโรคอัมพาตต่างๆ...เราจะทำยังไง...

 

"ถ้ามันเกิดกับแม่นะ...ปล่อยแม่ตายไปเลย...ไม่ต้องยื้อไว้หรอก"

 

" ครับ...ถ้าเกิดกับผม แม่ก็ไม่ต้องรั้งผมไว้นะครับ"

 

โอเค จบ.... ครอบครัวผมตกลงกันไว้อย่างนี้...

แต่ถ้ามันเกิดขึ้นจริง จะทำได้จริงรึเปล่า...เป็นอีกเรื่อง..

 

 ผมเชื่อว่า คนที่เป็นอัมพาต ทำอะไรเองไม่ได้เลย นอนเฉยๆ พูดไม่ได้..

หรือ คนที่เส้นเลือดในสมองแตก สมองตาย เป็นเจ้าหญิงเจ้าชายนิทรา..

ที่ยังไงก็ไม่มีโอกาสหาย...ถ้าเขาเลือกได้...เขาคงขอพ้นทุกข์ไปเลยดีกว่า..

 

ต่คนที่อยู่ข้างๆนี่สิ...มักไม่ปล่อยให้เขาไป...

อยากจะอยู่กับเขาให้นานที่สุด.....ไม่สนว่า คนที่นอนอยู่นั้น

เขาต้องการพ้นทุกข์แล้วรึเปล่า่?...

 

จริงๆเรื่องนี้ ไม่มีใครผิดใครถูก...มันเป็นเรื่องปวดกะโหลกอีกอัน (อีกแล้ว)

ระหว่าง... ปล่อยให้คนไข้ตายไปเลย หรือจะฝืนรั้งไว้ เผื่อเกิดปาฏิหาริย์

 

แต่สิ่งที่สำคัญก็คือ...เราต้องคิดเผื่อเอาไว้...ว่าถ้ามันเกิดขึ้นกับคนที่เรารัก..

เราจะทำอย่างไรต่างหาก..

 

บางอย่าง ไม่มีใครอยากให้มันเกิดขึ้น...

แต่ถ้ามันเกิดขึ้น เราต้องเตรียมใจพร้อมรับไว้ครับ...

 

Comment

Comment:

Tweet

เห็นด้วยค่ะ แม่ของเราก็เป็นอัมพฤกษ์เหมือนกันว่าจะไปหาหมอศิวฤทธิ์ที่พิษณุโลก ได้ข่าวว่ารักษาเก่งหายจากโรคนี้มาหลายรายแล้ว

#15 By grape (118.173.192.25) on 2012-02-07 15:15

ก็จริงอ่ะนะ

เพราะบางที การยื้อเอาไว้ก้ไม่เกิดประโยชน์

แต่เขาจะทำใจกันได้หรือเปล่า


อย่างว่าแหละ
ชีวิตอยู่ด้วยความหวังค่ะ

เอ๊ะ!!! วันนี้มาเศร้า ๆ นะเนี่ย

#14 By JokeKo on 2008-11-03 23:19

ต้องเตรียมใจไว้..ก็คอยบอกตัวเองไว้เสมอ


แต่พอมันเข้ามาในชีวิตจิงๆ


กลับตั้งตัวไม่ถูกเลย


จะพูดมันง่าย..แต่จะทำเนี่ย ยากจังค่ะ

#13 By patsita on 2008-11-02 20:49

ขอให้เพื่อนหายเร็วๆนะครับ
พ่อผมก็เป็นครับ แต่ตอนนี้หายดีแล้ว
และก็เหมือนคนที่ไม่เคยเป็นเลย
พ่อผมไปคลีนิกหมอ ศิวฤทธิ์ (เขียนแบบนี้รึป่าวไม่รู้นะครับ)ที่พิษณุโลกครับ

พ่อผมและเพื่อนพ่อ หายกันเพราะที่นี้ครับ

#12 By Junior on 2008-11-02 16:34

หุหุ

หายไปนานเลยล่ะค่ะ

- -

พอดีว่าเปิดเทอมแล้วล่ะค่ะ

แถมเคราะห์ซ้ำกรรมซัด เน็ตที่บ้านเสียอีก

เลยต้องจัดตารางว่าเล่นเฉพาะเสาร์อาทิตย์

แล้วก็อัพมันทีเดียวเยอะๆเลย

ฮ่าๆ

รอดูอาทิตย์หน้านะคะ double wink

#11 By VampMazter - XIII on 2008-11-02 16:00

ถูกต้องที่สุดค่ะ

เราไม่อาจรู้อนาคตได้

แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือ ...

เมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว

เราต้องยอมรับมันให้ได้ค่ะ

#10 By VampMazter - XIII on 2008-11-02 15:41

ทำไมเราไม่คิดจะทำอะไรหว่าsad smile
เอาเถอะ.. อย่างน้อยก็เตรียมใจรับมัน

ความจริงมักโหดร้ายเสมอ

ขอให้เพื่อนพี่หายเร็วๆนะ
อาจไม่เร็วทันใจ แต่ขอให้หาย...surprised smile

#9 By S.Sasi on 2008-11-02 14:03


ถึงเวลาจริงๆมันทำไมได้หรอก
ก็เคยบอกแม่อย่างนี้แต่แม่บอกว่า
ลองมาเป็นแม่แล้วจะรู้
ว่ามันทำไม่ได้จริงๆ
ปอก็ทำไม่ได้นะ คือคิดว่าถ้าแม่จะไปปล่อยให้แม่ไปเองดีกว่า


big smile

#8 By eternize on 2008-11-02 13:36

สะเทือนใจอีกแล้ว เป็นกำลังใจให้เพื่อนของคุงนะค่ะ

#7 By Nam_Khing on 2008-11-02 09:51

ขอให้เพื่อนหายเร็ว ๆ เช่นกันค่ะ

และก็อย่างให้เกิดกับใครเลย ดีที่สุดค่ะ


.
.
นี่ก็กลัว ๆ อยู่ รู้สึกว่าเริ่มเกิดกับคนรู้จัก ...sad smile

#6 By caffeineaddict on 2008-11-02 09:13

ได้แต่ขอให้หายได้และทำอะไรได้เหมือนเดิมนะคะ ;_; แม่ของเพื่อนคนนึงก็เป็นเมื่อสิบปีที่แล้ว.. ตอนนี้ค่อนข้างจะกลับมาเป็นปกติแล้ว ทำอะไรได้ทุกอย่าง พูดติดขัดนิดๆหน่อยๆเองค่ะ ;_;

#5 By Hayashi Kisara on 2008-11-02 03:30

ขอให้เพื่อนหายนะคะ ถ้าจากไปอย่างสงบก็นับว่าเขายังดีที่ไ่ม่ต้องทรมานมาก
เรื่องโรคภัยมันห้ามกันไม่ได้

แต่ถ้าเราไม่เจอกับตัว มันก็ไม่รู้หรอกว่าเราจะทำยังไงเวลาเจอจริงๆ กับคิดเล่นๆอาจจะไม่เหมือนกันก็ได้

#3 By โลกอมควัน on 2008-11-02 01:13

อืมม..
เปนปัญหาที่น่าขบคิดangry smile

ยังไงก็เปนกำลังใจให้เพื่อนคุนจขบ.ด้วยน้ะ

#2 By ชุน on 2008-11-02 01:13

เห็นด้วยค่ะ
เคยบอกที่บ้าน

แม่ ถ้าลูกเป็นอะไรแบบนี้นะ แม่ดึงสายออกเลยนะ

แม่บอกว่า

ถึงลูกจะปัญญาอ่อน ถึงลูกจะพิการ แค่ได้เห็นหน้าลูก
แม่ก็สุขแล้ว

เลยพูดไม่ออกเลยค่ะ

#1 By cryingsmile on 2008-11-02 01:09