Tag ความซวยมาเยือน (27/11/2008)
posted on 27 Nov 2008 18:46 by johnyco
เฮ้อ...วันนี้กว่าจะว่าง...
เนื้อหอมมาก....มีแขกมามะรุมมะตุ้มมะสุมมะเหน่ง...
โทรศัพท์ดังเป็นพักๆ..
E - mail เ้ข้ามาจองห้องเป็นระยะๆ....
แขกเดินเข้ามาชม... อย่างถี่...
...
...
...ขอเวลาส่วนตัวบ้างได้ไหม!!!!!
(เวลาทำงานแต่ดันอยากมีเวลาส่วนตัว
)
ไม่มีเวลาอัฟบล็อคจนเย็น....เป็นเบลอเลยครับ พี่น้อง...
โดนโอที 4 วัน เพราะน้องรีเซฟชั่น ลาไปรับปริญญา 4 วันรวด
ก็ทำงานควบสองกะ 16 ชั่วโมงน็อนฉะต๊อบ!!!...
(จริงๆ ซัก 11 ชั่วโมงนี่... สมองมันก็เบลอแล้วนะ
)
เนื่องจากเบลอ สมองตัน งัดเอา Tag มาเล่นละกัน
(จริงๆเล่นกันหลายคนแล้วครับ ผมเพิ่งหยิบมาเล่น)
=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
TAG-7 อันดับท็อปเซเว่นเทวนตี้เรื่องซวยติดชาร์จตลอดปีของกระพ้ม...
กติกา
1.ซวยให้ครบตามโปรโมชั่น แล้วมาระลึกชาติกันถึงวันนั้นของเดือน
2. จัดอันดับความซวยตามเลเวลที่ท่านคิดว่าซวยมากซวยน้อยตามอัตภาพอันดับหนึ่งถ้าซวยไม่เข้าขั้น ขอให้เจอเรื่องที่ซวยกว่านั้น สาธุ
3.ส่งต่อความซวยไปยังคนอื่นอีกห้าซาก เอ้ย ห้าคน
4.อ่านจบแล้วเมนท์ด้วย
5.ถ้าเหมือนแทคบัดซบให้คิดว่ามันไม่เหมือน
ขอบคุณ จ๊วบ ๆ
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
อันดับ 7. ผีบ้า
ผีบ้า ถือเป็นความซวยแต่กำเนิดอย่างนึง....พี่น้องสามคนโตมาผีบ้าหมด
ไม่เชื่อไปดูบล็อคพี่สาวคนโตของครอบครัว...คลิ๊กแรงๆ!!
อันดับ 6. ตกท่อ
ผมชอบตกท่อมากๆเลย...เอ่อ ไม่ได้หมายถึงชอบที่จะตกท่อนะ...
แต่เฟอะฟะตกประจำ
ประเดิมด้วยตอนเด็กๆ...เดินจับมือกับมารดา เที่ยวจตุจักร
มารดรมัวแต่ดูของ จูงมือลูกน้อยวัยกระเตาะ เดินตรงไปยัง -
ท่อน้ำทิ้งกทม.ที่ไม่ได้ปิดฝาท่อ..
"สุ้ม!!!!!"
คุณมารดรไม่ตก...แต่ Johny น้อยตกลงไปทั้งตัว....
มารดรดึงตัวขึ้นมา...จากเด็กผิวขาวน่ารักกลายเป็นเด็กเปรตจิ้มซีอิ้ว!!!
....น้ำในท่อน้ำทิ้ง กทม.นี่มันโครตดำ!!!.....
ต้องไปขอล้างตัว จากร้านขายปลาแถวนั้น...แล้วก็รวดซื้อเสื้อใหม่ตรงนั้นเลย...
...
โตมาหน่อยก็หัดปั่นจักรยาน ก็ปั่นไปลงท่อหน้าบ้าน...
ขานี่ถลอกปอกเปิกเป็นแผลยาวเลย
...
โตมาอีก ก็เดินในสนามหญ้า อันนี้ไม่ใช่ท่อแล้ว (คนเราต้องมีพัฒนา)
...เป็นหลุมเล็กๆในสนามหญ้า ขนาดแค่แมวดิ้นตาย!!!!
...เดินลงไปไม่ดู นึกว่าระดับมันเท่ากัน...ขาแพลงครับ พี่น้อง...
จริงๆก็มีเยอะมาก....ยิ่งโตยิ่งพัฒนา...ยิ่งโตยิ่งน่าอับอาย....
ตกคันนาบ้าง ตกบ่อปลาคาร์ฟบ้าง ตกบันไดที่งานแต่งงาน
ตกเก้าอี้ตอนนั่งกินข้าวในร้านอาหารตอนที่คนเต็มร้าน ฯลฯ
ตอนเรียนอยู่มหาลัย เล่นดนตรีเต้นตกเวทีก็มี...
...กลัวจะพัฒนาไปตกรถ ตกเครื่องบินนี่...คงไม่ไหวเหมือนกัน...
แต่มีอยู่อันนึง ห้ามตกให้ตายยังก็ห้ามไม่ได้ซักที....
...
...
ตกหลุมรัก
....เอ๊า!!! ฮิ้ว!!!!!!
อันดับ 5. แพ้มาม่า
คือ กินมา่ม่าเส้นบะหมี่ไม่ได้...ลำบากมากมาย...กินแล้วอ้วกออกมาหมด
อยากรู้สาเหตุ?เชิญตามไปอ่านที่นี่... แตะเบาๆ
อันดับที่ 4. ดาวโสดโคจรรอบตัว
ตามนั้น...โสดสนิท...
มิเคยลิ้มรสรักอันหอมหวาน... ถือเป็นความซวยอย่างนึงที่แสนเศร้า
โสด... มิเคยได้ควงสาว.....ได้ไปไหนมาไหนกับก๊กผู้ชายตลอด...
จนเพื่อนทั้งโขลงมันคิดว่าผมเป็นเกย์....ดู๊ ดูมัน!!!!
อันดับ 3. กินของเสีย
อันนี้เกิดขึ้นนานมากแล้ว...
คือ ตู้กับข้าวที่บ้าน มันจะมีแสงเข้าด้านดึง อีกด้านจะมืดๆ...
ในตู้กับข้าว จะมีขนมเปี๊ยะไส้ทุเรียนลูกเล็กๆ ใส่โถใสๆเอาไว้...
ตอนนั้นก็เปิดตู้กับข้าว มองผ่านโถใสๆ ...เห็นขนมเปี๊ยะยังสภาพดีอยู่
ก็เลยเปิดฝาโถ เอื้อมมือไปหยิบขนมเปี๊ยะ ใส่ปากกินเข้าไปทั้งลูก...
เคี้ยวๆๆกลืนไปหมดทั้งลูก....ทำไมมันเหม็นเขียวแถมขมๆวะ?
ลองหยิบโถออกมาดู....
สันขวาน!!!! ราขึ้นเขียวคจีอย่างกับป่าสงวนแห่งชาติ!!!!
คือ ด้านที่โดนแสง(ด้านที่ผมเห็น) รามันไม่ขึ้น...แต่ด้านที่ไม่โดนแสง..
มันขยายเผ่าพันธุ์กันจนวิวัฒนาการออกดอกออกผลเรียบร้อยแล้ว..
เทขนมเปี๊ยะทิ้งทั้งโถ ลงถังขยะ...
สปอร์ฝุ้งกระจาย ต้องแสงแดด สะท้อนเกิดสเปคตรัมอย่างสวยงาม...
ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง...
โอ...ตูมีสภาพติดพิษ!!!!วิ่งเข้าวิ่งออกห้องน้ำ ทำสถิติโลก!!!
รู้จักเกมแรคไหมครับ?...ภาพตอนนั้น รู้สึกเหมือนโดนไอ่เห็ดม่วงโจมตี..
แล้วตัวเราขึ้นสีม่วง ติดพิษ....ทำนองนั้นเลย..
...
...
อีกครั้งที่กินของเสีย....
วันนั้น ตื่นมากินอาหารเช้ากันทั้งบ้าน จำได้เป็นปาท่องโก๋กับน้ำเต้าหู้...
โดยที่น้ำเต้าหู้เนี่ย อุ่นอยู่ในหม้อที่วางไว้บนเตา...
เราก็ตักใส่แก้ว ดื่มกันทั้งบ้าน...(ตอนนั้นอยู่กัน 2 ครอบครัว คนเป็นสิบ)
ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง...
สงครามแย่งชิงห้องน้ำก็เกิดขึ้น!!!!
แต่มี หนึ่งท่านไม่ต้องร่วมรบแย่งห้องน้ำด้วย คือท่านยาย ผู้ต้มน้ำเต้าหู้หม้อนั้น...
ปรากฏว่า ตอนเช้าวันนั้น ท่านยายไม่ได้ดื่มน้ำเต้าหู้ครับ...
คือ ท่านยายเนี่ย เรียนจบป.4 เลยมีความรู้เรื่องเชื้อโรคน้อยมาก..
ท่านยายเลยไปเอาน้ำเต้าหู้ที่เหลือจากไหนไม่รู้ นับสิบถุงซึ่งเสียไปแล้ว....
มา REUSE ใหม่ โดยการต้ม!!!!
โหย ของมันเสียไปแล้ว....เอามาทำใหม่ให้ตายยังไงก็กินมิได้หรอก!!!!
วั้นนั้นทั้งบ้าน เลยเกิดกิจกรรมกรีฑาครอบครัวครั้งใหญ่...
สามัคคีวิ่งผลัดกันเข้าห้องน้ำทั้งวัน...
ตั้งแต่นั้นมา...น้ำเต้่าหู้ของยาย ติด แบล็คลิสของทุกคนไปโดยปริยาย...
...
...
อีกครั้งที่กินของแล้วติดพิษ..(เยอะจริงๆ)
ตอนนั้นขี่ไอ่มดแดง จากเชียงใหม่ไปลำปาง..
แวะปั้มใหญ่ๆตรงลำพูนที่มีเซเว่นด้วย (มีอยู่ปั้มเดียวนั่นแหล่ะ)
ซื้อขนมปัง มากินต่างอาหารเช้า...ตอนกินก็ใช้มือหยิบกิน....
ลืมล้างมือ!!!!
ผลเป็นไงคงพอเดากันได้...
ทำลายสถิติตัวเอง ขี่รถเชียงใหม่ลำปางเลยครับ...
ปกติเชียงใหม่ลำปางนี่ ขี่มอเตอร์ไซด์ ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง...
รอบนั้นเหลือชั่วโมงครึ่ง!!!
เข้าโค้งบิด 90 !!!! ทางตรงบิด120!!!!
ไปถึงลำปาง... ท้องเสียไปสามวัน...
ที่แย่ไปกว่านั้นคือ นอนบ้านเพื่อนซึ่งเป็นตึกคูหา...
นอนอยู่ชั้นสาม...แต่ส้วมอยู่ชั้นหนึ่ง...
แค่ลำพังท้องเสียก็ไม่มีแรงอยู่แล้ว...นี่ต้องเดินขึ้นลง
3 ชั้น ทุกครั้งที่ปวดคิอีก....
...เดินขึ้นเดินลงจนขาสั่นกักๆๆอะ...
สุดท้ายต้องพึ่งเภสัชกร ถึงรอดมาได้...
...
...
อ้าว เล่าเพลิน หัวข้ออะไรฟะ?....ออ Tag ความซวย ต่อๆ
อันดับ 2. เกรดสวย
(จริงๆเรื่องนี้เหมือนเคยเล่าไปแล้วรอบนึง จำไม่ได้อยู่เอนทรี่ไหน)
สมัยนั้นร้ายพอตัว เรียน Microbiology พอสอบกลางเทอมเสร็จ
คะแนนออกมา...18 ส่วน 50
(คือ ถ้าจะให้รอด ไม่ควรต่ำกว่า 20 คะแนนครับ)
ยอมรับครับ ว่าไม่ชอบเรียนชีวะเลย ตอนมอปลายได้ Top...
...
...โหล่ของห้องด้วย..
โดนคุณครูเรียกไปคุยตัวๆเลย...
...
...
ผมชวนเพื่อนๆ ที่คะแนนต่ำไปดรอป...
เพื่อนบอกว่าไหวอยู่..เพื่อนอีกคนได้ต่ำกว่าผมอีก ได้ 12 มันก็ไม่ดรอป..
มันบอก... มาสู้ด้วยกัน!!!....
ดันบ้าจี้ เห็นชอบตามมัน...
พอสอบปลายเทอม มัน D....ตูดัน F
F ตัวแรก และตัวเดียวในชีวิต..
เอาไงดีวะ ยังไงก็ต้องโทรไปรายงานแม่..
ผม : "แม่...อยากฟังข่าวดีหรือข่าวร้ายก่อน?"
แม่ : "เอาข่าวดีก่อน"
ผม : "โหย แม่...เทอมนี้นะ เกรดสวยเลยแม่ ครบทุกเกรดเลย ไม่ติดประจุด้้วย!!
มี A B C D W S....และก็.......และก็..............................."
แม่ : "และก็อะไร?"
ผม : "....และก็.......F ด้วยจะแม่จ๋า~..."
(W แปลว่าดรอป จำได้ ไอ่นี่แคล!!!)
(S แปลว่าผ่าน...บางวิชาไม่มีเกรดครับ มีแต่ผ่านกับไม่ผ่าน)
Microbiology ดันพ่วง Lab ไว้ด้วย...โดนไปเลย 4 หน่วยกิต...
ต้องลงใหม่อีกเทอม...แถมได้ทำ Lab ซ้ำสองรอบ ..โอ้ ม่ายยยย!!!!
พอลงเรียนใหม่ ตอนจะสอบนี่กลัวมาก ซื้อหนังสือ Microbiology มาอ่าน..
4 เล่ม 4 คนเขียน 4 สำนักพิมพ์ แต่วิชาเดียวกันอย่างหนา!!!
...ตก 1 เล่ม ต้องอ่าน 7 - 8 บท 400 กว่าหน้า...
เบ็ดเสร็จอ่านไปเป็นพันๆ!!!
ได้ C+ มา
เฮ้อ รอดตาย...!!!
แต่ก็ติด F เป็นตำหนิ ในทรานสคริปอย่างสวยงาม...
...
...
ต่อไป....โครตของโครตความซวยมาเยือน!!!!
.....
....
อันดับ 1. หมากัด!!!!
ตอนเด็กนี่โดนกัดทีนึง ขี้เกียจเล่า...
....เอาเป็นว่า โดนหมาของลุงตัวเล็กๆ โดดกัดตูด ร้องไห้ลั่นบ้านละกัน..
แต่ที่โดนหมากัดสุดแสบทรวงเนี่ย ตอนนั้นอยู่ ม.5
(มัธยมศึกษา ปีที่ 5 นะ ไม่ใช่ มหาวิทยาลัยศึกษา ปีที่ 5
)
เลี้ยงหมาที่บ้าน 1 ตัว พันธุ์บางแก้ว ชื่อโป๊บโป้
อย่างหล่อครับ อย่างหล่อ...ตอนนั้นมันกำลังวัยรุ่น...
ปกติเวลารถเข้าออกบ้านเนี่ย ผมจะอุ้มไอ่โป้ไว้ แล้วให้คนอื่นเปิดประตูบ้าน...
เพื่อกันไม่ให้ไอ่โป๊ หลุดออกจากรั้วไปกัดชาวบ้านชาวช่องเขา...
.....
....
"แง่ง!!!!"
ไอ่โป้มันไม่พอใจครับ..หัดมากัดผม...โดนปากพอดี..
(ข้อความสีน้ำเงินต่อไปนี้ จะสะเทือนอารมณ์ ใครกลัวเชิญข้ามสีน้ำเงินไปได้เลย)
ผมปล่อยมันทันที....รู้สึกถึงรสเลือดในปาก ....เลือดอุ่นๆ หยดติ่งๆ เป็นทาง...
แม่กรีดร้องสติแตก...แต่ผมยังมีสติดีอยู่...เลยไม่คิดจะไปส่องกระจกใดๆทั้งนั้น....
... มีชิ้นเนื้อจากปากผม หลุดอยู่บนพื้น 1 ชิ้นเล็กๆ..
...ก็ไป ICU เลยครับ ปรากฎ ปากผมแหว่งข้างบนซ้ายไปนิดนึง...
หุปปาก ก็คงเห็นทะลุริมฝีปาก ไปเจอฟันซักซี่อยู่...
หมอที่รับผิดชอบนี่ เฮงซวยมาก...บอกว่าทำแผลเสร็จ ก็ไม่ต้องทำอะไรละ
กลับบ้านได้......ปากแหว่งก็ปล่อยไว้งั้นแหล่ะ...
...
...
ไอ่สาดดดดด!!! ไอ่หมอชาติหมาาา!!!!
นี่กูเสียโฉมนะโว้ย!!! มึงจะไม่เย็บไม่ทำอะไรเลยเรอะ??!!!!
ไอ่หมอส้นตีน เอ๊ย!!!!!
นี่ถ้าไม่ติดว่าเจ็บปาก คงด่าไปเป็นชุดแล้ว...
โชคยังดี ที่ลุงรู้จักเพื่อนที่เป็นอาจารย์หมอศัลยกรรมเก่งๆอยู่...
เขาก็เลยโทรขอให้ช่วย....
(ต้องขออภัยท่านนะครับ ผมดันลืมชื่ออาจารย์หมอไปแล้ว)
แป๊บๆหมอท่านนั้นก็มา เขาก็ดูๆแผลแล้วก็ โอ....สบายมาก..ผ่าตัดโลด!!!
โดนกัดตอนบ่ายโมง เข้าผ่าตัดตอน 4 โมง....
เป็นผ่าตัดครั้งแรกในชีวิต...ไม่ขอเล่าขั้นตอนผ่าตัดละกัน เดี๋ยวจะยาวเกิน...
หมอเก่งมากครับ ผ่าตัดจนผมเหลือแผลเป็นไว้นิดเดียว...เล็กมากๆ
ถ้าไม่สังเกตก็มองไม่เห็น...ขอบคุณครับหมอ...
พูดให้คนไข้กำลังใจคนไข้ก่อน แล้วก็รักษาตามวิธีไป...นี่สิ หมอที่แท้จริง
...
...
คิดว่าความซวยจะจบแค่นี่เหรอ...ไม่หรอก...
เพราะวันต่อไปดันมีสอบ รด.!!!!!!!!
จำเป็นต้องขาดสอบ รด. แถมขาดเรียนด้วย ต้องอยูโรงพยาบาล 7 วัน กันติดเชื้อ...
วันที่สอบ (ผมอยู่โรงพยาบาล)
ครูฝึกยืนอยู่หน้าแถว ขานชื่อ นศท. ทีละคน จนมาถึงชื่อผม
"ใครรู้บ้าง นาย XXXX ทำไมไม่มา?"
เพื่อนผู้แสนดี ยกมือขึ้น แขนชิดหู ตอบเสียงดังฉะฉาน ได้ยินทั้งกองร้อย
"อยู่โรงพยาบาล โดนหมากัดปากครับ!!!!!"
...
...
...
กลายเป็นตำนานไปเลยครับ...ทั้งกองร้อยอยากเห็นหน้าไอ่คนที่โดนหมากัดปาก...
ดังไปถึงรุ่นน้องที่โรงเรียน ..
พอออกโรงพยาบาล กลับไปเรียน...ตอนพักจะมีรุ่นน้องมาด้อมๆมองๆแถวประตูห้อง..
ถามเพื่อนๆผมที่เดินผ่านไปมา ว่าใครคือพี่ Johny ที่โดนหมากัดปาก...
ซวยพอไหมครับ?
แต่จริงๆก็ยังมีข้อดีอยู่บ้าง คือ ช่วงภายในสองเดือนหลังจากโดนไอ่โป้กัดปาก
ผมนี่จมูกหมามากเลย...คือใครมาเดินอยู่ข้างหลัง ผมจะได้กลิ่นและรู้ว่าเป็นใคร..
เรียกว่าแยกกลิ่นตัวเพื่อนทุกคนในห้องได้เลยทีเดียว...
พอหมดสองเดือนความสามารถนี้ก็หายไป...แปลกดี
แต่ความสามารถอีกอย่างที่ติดมาด้วย จนถึงตอนนี้ก็คือ
ปากหมาครับ!!!!!
อะ จบๆ...พอแระ เหนื่อย...ไปนอนละครับ
ใครจะเอา Tag นี้ไปเล่นก็ตามสบาย...ขอแค่อย่างเดียว...
เขียนให้ยาวกว่าผมนะ!!!!!! หุๆๆๆๆ
เอ...แต่หลังถูกแมวกัด ผมเองรู้สึกว่าจะกินปลาอร่อยขึ้นนะครับ

ขำเรื่องซวยๆของคนอื่น
แหะๆ
ไอ้ท้องเสียมันฮามากๆ
ปล.อย่าให้เราท้องเสียเล้ย เจ้าประคุ๊น
#1 By SEsai*im อิ่มๆ on 2008-11-28 01:13