กลับมาแล้ว(15/12/2008)

posted on 15 Dec 2008 13:09 by johnyco

 

 
 

 

เดินทางกลับมาแล้วครับ....มีเรื่องเล่าเยอะไปหมด

 

 

เรื่องแรก....

 

บทสรุปของพนักงานเน็ต

 

ใช่แล้วครับ คนเดียวกับที่ผมเคยพูดถึง...วันศุกร์ที่ผ่านมา

ผมไปจ่ายเงินค่าเน็ต ที่เดิม ก่อนจะออกเดินทาง..

 

น้องเขาพูดว่า เดือนหน้า ผมต้องไปจ่ายที่อื่นนะ เพราะเคาืท์เตอร์ที่น้องเขาอยู่เนี่ย...

จะไม่รับชำระค่าบริการแล้ว..เปิดไว้รับสมัครผู้ใช้บริการรายใหม่อย่างเดียว...

 

...

อืม...ครั้งนี้คงเป็นครั้งสุดท้ายที่เจอกัน ใจนึงอยากจะหน้าด้านขอเบอร์ไปเลย

แต่อีกใจนึงกลับคิดว่า....

 

อย่าดีกว่า....เก็บความทรงจำไว้แบบนี้พอแล้ว...

แค่นี้ก็สวยงามเพียงพอแล้ว....

 

....คนแปลกหน้าที่คุ้นเคยกัน แต่ไม่เคยรู้จักกัน...มาได้ขนาดนี้ก็พอใจแล้วล่ะครับ

 

ไม่จำเป็นต้องถึงยอดเขา ถ้าตรงกลางเขามันสวยพอใจเราแล้ว ไม่ต้องปีนต่อก็ได้..

อาจจะมีสิ่งที่สวยกว่ารออยู่ อาจจะมีสิ่งที่เลวร้ายรออยู่...

 

แต่ถ้าเราพอใจ จะไม่ปีนต่อไำป...มันก็ไม่ใช่สิ่งที่ผิด เพราะเราพอใจแล้ว

 

สำหรับใครที่มีกรณีคล้ายๆผม คิดจะปีนเขาต่อ เอานี่ไปดูเป็นกำลังใจนะครับ

 

 

(ขอบใจลุงนิที่ส่งมาให้ดู )

 

จบไป 1 เรื่อง

....

เรื่องที่สอง..รถไฟ

 

ผมได้ตู้นอน...รถไฟออกตอน 4 โมงครึ่ง

ออกจากสถานีไปไม่เท่าไหร่...เริ่มง่วง

 

หลายคนอาจจะได้ยินเสียงรถไฟเป็น "ฉึกฉัก ฉึกฉัก..."

แต่ผมได้ยินเป็น "นอนซะ นอนซิ นอนซะ นอนซิ..."

 

จังหวะคงที่ คนเส้นคงวา....มันช่างง่วงนัก...

 

ซํกทุ่มนึก เจ้าหน้าที่เขาก็มาปูเตียงให้ ผมได้เตียงชั้นบน แคบนิดนึง

แต่ก็หลับเป็นตาย...

 

ตื่นมา ตี 1 เจ็บคอไปหมด... แอร์เย็นมาก ปานตู้แช่แข็ง

นอนต่อไม่หลับแล้ว เลยหยิบหนังสือมาอ่าน (พกหนังสือไปอ่าน 8 เล่มครับ

กลัวไปกรุงเทพฯแล้วจะไม่มีอะไรทำ แต่สุดท้ายได้อ่านไป 2 เล่มครึ่ง)

 

 แม่ก็ตื่นมาราวๆตีสาม ....ขานี้ Sensitive ต่อเสียงราง

คือถ้ามีเสียงรางแปลกๆ มักจะตื่นเป็นพักๆ...

 

แม่ก็เจ็บคอครับ....คาดเดาว่า เกิดจากฝุ่นในรถครับ...

 

รถไฟไปถึงหัวลำโพงตอนราวๆ 7 โมงครึ่ง(วันเสาร์)

ซึ่งช้าไป 40 นาทีจากกำหนดการ....ก็ถือว่า พอรับได้อะนะ

 

 นอกจากฝุ่นในรถ (ที่น่าจะเป็นสาเหตุที่ทำให้เจ็บคอ) กับไม่ตรงเวลาแล้ว..

ข้อเสียอีกอย่างคือ....ทำไมไม่มีพนักงานสาวๆบ้างล่ะครับ

 

แถมคลิปรถไฟอันฮือฮา...

 

 

 

เรื่องที่สาม...งานศพ

 

อากาศกรุงเทพฯไม่ร้อนมากอย่างที่คิด แต่ก็ไม่หนาว

แต่ถือว่ายั่งอุ่นไปหน่อย สำหรับผม 

 

ไปถึงบ้านย่า ราวๆ เก้าโมง กินข้าวเช้า

แล้วก็หลับสลบไสลทั้งแม่ทั้งลูก...

 

ตื่นมาอีกทีบ่ายสาม....ลุกขึ้นเตรียมตัวไปงานศพ ณ