ดาวเหนือ

เอนทรี่นี้ ผิดศีลข้อ 1

..

...

 วี่ ๆ ๆ ๆ

เสียงยุง...

ผมล่ะเบื่อยุง..

ยุงเป็นสัตว์ที่น่ารังเกียจมาก ถึงมากที่สุด...

ที่ทำงานผมเนี่ย ตกค่ำมาจะมียุงซัก 10 ม็อบ มาบินไปบินมาน่ารำคาญตา..

เกาะกันตามมุ่งลวดหน้าต่างและตามมุมมืดต่างๆ..

แรกๆพอทนไหว หลังๆมาชักเยอะเกิน..

เวลาแขกเปิดปิดประตูห้อง มันก็จะบินเข้าไปในห้องแขก...

ตอนเช้า..แขกก็จะบ่นว่านอนไม่ได้ เพราะมียุงในห้องบินมากวนทั้งคืน...

ตั้งแต่นั้นมา เราเลยจัดการยุงด้วย "ไม้ช๊อตยุง"

ไม้ช๊อตยุง คือนวัตกรรมที่สร้างขึ้นมาเพื่อมวลมนุษยชาติ

เอาไว้ต่อกรกับเจ้าแวมไพร์เล็กปากแหลมกระหายเลือด

ตอนแรกๆยุงมันไม่เยอะ ชาร์ตไม้ช็อตยุง 1 ครั้ง อยู่ได้ราวๆ 3 วัน

เดี๋ยวนี้ต้องชาร์ตวันต่อวัน...

ตกเย็นมา หลังจากปิดประตูเตรียมตียุงเรียบร้อยแล้ว ผมก็จะเดินไล่ช็อตยุง..

"เปรี๊ยะ!!!ๆๆๆๆๆๆๆๆ"

เกิดประกายไฟถี่ๆ รัวๆ

ยุงตัวแล้วตัวเล่า ร่วงลงสู่พื้นไม่ไหวติง...

บางตัวก็ไฟลุกท่วมตัวควันขึ้น

บางตัวก็ตัวระเบิด แตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย...

เคยมีอยู่ครั้ง ยุงมันระเบิดคาตา เห็นจะๆเลย..

เศษซากยุงกระเด็นเข้าตา ตาแดงไปสามวัน...

ช็อตวันนึงเป็นร้อยๆตัว....รู้สึกผิดบาป แต่ก็ต้องทำ..เพราะเราอยู่ร่วมกันไม่ได้

แต่ก็มีบ้าง บางวันที่ไม้ช็อตยุงแบ็ตหมดระหว่างทำภารกิจฆ่าล้างโครต..

ต้องนำไม้ช็อตยุงไปชาร์ต 2 ชั่วโมง...

ระหว่างนั้น ยุงจะพยายามกลับมาแก้แค้นให้เพื่อนโผงของมัน

ด้วยการบินมาพยายามจะดูดเลือด..

...

...

ผมก็จะต่อสู้ ด้วยวิชา "ตบกระจาย" กับ "ขยี้ให้ตาย"

การตบยุงนั้น เป็นศาสตร์การต่อสู้อย่างนึง

เราต้องกางมือออกแต่พอดี ระยะระหว่างมือซ้ายและมือขวาไม่ควรเกิน 1 ฟุต

กางนิ้วออกให้กว้าง พยายามทำมือให้แบน...

อย่าให้มืองอ เพราะตอนตบยุง ยุงอาจจะไปอยู่ในอุ้งมือ และรอดชีวิตออกมาได้...

ตบก็ตบให้ไว ให้เร็ว ให้ตาย!!!!

ส่วนศาสตร์การขยี้ยุงด้วยมือเดียวนั้น ล้ำลึกยิ่งกว่า และเป็นวิชาที่ยากยิ่งกว่า 

เมื่อเห็นยุงแล้ว เราต้องคว้าให้เร็ว ให้ไว ดุจเสือตะบบเหยื่อ..

อย่าให้เกิดลม เพราะลมจะพัดให้ยุงหนีไป...

เมื่อยุงอยู่ในอุ้งมือแล้ว ก็จงขยี้ ด้วยการกำมือให้แน่น

แล้วค่อยๆลากนิ้วออก... จากการกำ ไปเป็นแบ

โดยให้ปลายนิ้วชิดอยู่กับฝ่ามือตลอด เหมือนไถปลายนิ้ว

....

...

...

เอาละ ขอตัว ไปสังหารยุงต่อ...

ได้เวลา ล่า!! ฆ่า!!...

เพราะเราคือ...

ไอ่โหดช็อตนรก!!!!...