ดาวเหนือ

เมื่อวานตอนกลางวันไม่ได้กินอะไรเลย...งานยุ่งมาก...

ท้องว่างตลอดทั้งวัน...

พอซักๆสามทุ่มกว่าๆ....

หิวไส้กิ่ว..

เผอิญเพื่อนโผล่มา เลิกงานสี่ทุ่ม จะพาไปเลี้ยงข้าว....

หุๆๆๆ ลาภปาก..

(คือ ผมเลี้ยงหนังเขาไปสองเรื่องแล้วครับ...เงินเขาเพิ่งออก เลยจะมาเลี้ยงข้าวคืน)

ก็ไปกินพิซซ่า.... ไม่ใช่ ผิดสาคอมป้านีย์  หรือผิดสาหัสนะครับ

เป็นร้านพิซซ่าเล็กๆ ขายพิซซ่าทีละซึก....แบบพิซซ่าไซด์ฝรั่งน่ะครับ

(พิซซ่าถาดนึงยาว 16 นิ้ว)

ก็มีขาย ซีกละ 49 บาท 59 บาท ว่ากันไป.. 

ถ้าคนธรรมดาทั่วไป กินซักซีกสองซีกนี่ก็อิ่มแล้ว..

แต่เนื่องจากผมหิวจัด เลยล่อไปสาม...

แถมยังรู้สึกว่า ไม่อิ่ม...

(คือ ถ้าปกตินี่ อิ่มแน่ๆ...แต่อันนี้ไม่ปกติ ปากใหญ่กว่าท้อง)

เลยไปต่อที่ร้านเบอร์เกอร์อีก!!!!

(เจ้ามือใจปล้ำครับ)

สั่งเคบับมา อันอย่างใหญ๋...

ปกตินี่ กินอันเดียวก็อิ่ม...แต่นี่มีพิซซ่ารองท้องไปแล้วสามซีก

ยังจะยัดเข้าไปอีก...

กินได้ซักครึ่งนี่จุกแล้ว...

แต่เพื่อนมันก็ไซโค บอกว่า พามาเลี้ยงแต่ดันกินไม่หมด..

ผมก็เลยพยายามยัดเข้าไป....

วินาทีนั้น เข้าใจความรู้สึกของพวกที่แข่งกินจุในทีวีแชมป์เปี้ยน

แล้วเวลามันอิ่มจนยัดไม่ลงมันเป็นยังไง...

สุดท้ายเหลืออยู่หนึ่งในสี่....รู้สึกอาหารมันมาจุกอยู่ที่คอ...

แน่นท้องมาก

"กินอาหารไม่หมดจาน!!!"  

เป็นปรากฎการณ์ที่ไม่เกิดขึ้นมาในรอบหลายปี

กลับมาบ้าน เข้าห้องน้ำ...

"อุ๊แหวะ!!!!!!"

อ้วกแตกครับ...กินเยอะเกิน..

เป็นครั้งแรกในชีวิต... และอยากให้เป็นครั้งสุดท้ายด้วย

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

...ต่อให้หิวยังไง ก็ไม่ควรไปกินอาหารต่อกันสองร้านรวด...

....ต่อให้มีคนเลี้ยง ก็ไม่ควรกินอย่างบ้าคลั่ง...

เพราะมันจะ อิ่มอ้วก!!!!

ผมนี่ ยังโอเคนะครับ อ้วกออกได้....

 ส่วนเจ้ามือน่ะ ตอนเย็นล่อห่อหมกไปสามห่อ ต่อด้วยไส้อั่วไปสองแถว

แถมไปกินพิซซ่าอีกสามซีกเท่ากัน ตบท้ายด้วยเคบับอีก...

ท้องป่องอย่างกับคนท้องเก้าเดือน

อ้วกออกไม่ได้...บอกว่า เดี๋ยวกลับบ้านจะแวะซื้ออีโนมากิน... 

....

....

...ต่อไปนี้ ผมจะกินอาหาร มื้อละร้านเท่านั้น!!!!...

ปล. ไทระบายออกเดือนทางไปหมดแล้วนะครับ

ขาดแต่ของคุณพ่อม้า จะส่งให้ทีหลังนะครับ